بلوت زار آبدانان(بلوط زار)
Ver millk i xwemo bêya biçêmin / raz i dillimo verê beşêmin شعر - عکس از طبیعت 
قالب وبلاگ
لینک دوستان
لینک های مفید
 

Ê vêneli bihar i êmsall 17 Céwdiréw(Ordîbihêşt) ij Dînarkö millk i Pîzilli girtimisew. Ellveti fire bîn

ki mi ê şeş doni ijew nami ill déri.  Kawa

 

اين عكسها را بهار امسال 17 ارديبهشت از ديناركوه، منطقه ي پيزله گرفته ام. البته عكسهاي زيادي بودند كه من شش عدد از آنها را اينجا گذاشته ام.  "کاوا"

Ewino(Abdanan)-Dinarkö-Pîzilli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ چهارشنبه بیستم مرداد 1389 ] [ 3:11 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

 

اینم برف فتوشاپی واسه دلخوشی خودم!

 

 

[ جمعه بیست و هشتم اسفند 1388 ] [ 6:36 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

  

دلم تنگ ست

                 زيبا روي!

 دلم تنگ ست!

گذشته و آینده

امروز من ست

و مانده ام بي تو

در زمان صفر!

دلم تنگ ست

                 زيبا روي!

در تنهايي خويش،

هزاران بار خوانده ام

ترانه ها براي تو

بي آنكه تو بداني.

خوانده ام بارها

براي چشمانت

براي تو

دختر بلوت زار!

خطا كردم!

گناهي بزرگ

در پيشگاه شرافت و زيبايي

و فروتني تو.

[آه، من،

گنهكار ترينم]!

آنروز

کوهستان بزرگ

 بانگ میزد روانم را:

معشوق و جانانت منم!

آرزوي عريانت منم

دلبر بی رياي تو،

خندان و گريانت منم!

رقصان به آغوشم بیا 

دلبر رقصانت منم!

......

من اما،

 هنوز هم

           ديوانه ام!

بگذر از خطايم زيبا روی!

 چشم پوش و

 ببخشاي

 به رسم چشمانت!

                            ***

امشب دگر باره

 خواندم براي تو

 [* …Ayşél  و  Kemeraşél ]

 با چشمي گريان و

 دلي تنگ.

 سوگند به چشمانت،

 زبباي من!

 زيباتر از هميشه برايت خواندم...

 دلم تنگ ست

                 زيبا روي!

 بدجور،

 دلم تنگ ست!

          ***

۲۶ دی ماه ۱۳۸۸

* ( Ayşél و  Kemeraşél: نام دو ترانه ي مشهور و زيبای كُردي.)

 

توضيح: وزن مخصوصي در اين شعر وجود ندارد. و به يك سبك دلخواه بيان شده است!

[ پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388 ] [ 5:33 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]
( Dînarkö- Şewêşi(Şawêşi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 تصاویر: قدرت صیدی

 

[ پنجشنبه هفدهم دی 1388 ] [ 5:28 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]
Dînarkö - pîzilli

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تصاویر: قدرت صیدی

 

[ پنجشنبه هفتم آبان 1388 ] [ 4:47 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

[ شنبه هجدهم مهر 1388 ] [ 10:50 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

با آنان کاری نیست مرا 

که آفتاب را از آنِ خود می دانند 

[نهایت حماقت در اوج ناباوری!] 

بگذار بخندند بر من! 

هرزه گان و مقدسان 

پاکان و بیهوده گان 

و نیز روسپیان پُرشرم!! 

بگذار تا بخندند! 

با آنان هیچ کاری نیست. 

خود را بیشتر از هیچکس نمیدانستم

جُز بوزینه های وحشی

جُز  فراوان خوب ها!! 

و گرنه در خویشتنِ خویش، 

                                 شک می کردم. 

بگذار تا بخندند بر من! 

من خود از روز ازل،

خندان بودم و رقصان  

اما دیگرگونه و 

فراتر از پاکان 

بگذار تا بخندند بر من! 

 

***

[ چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388 ] [ 7:29 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

بوته ی " که مه Kemi " –

 طبیعت "دینارکوه آبدانان"

 

دینارکوێ - ئابدانان Dînarkö-Abdanan

 

 

 

Kemi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kemi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kemi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kemi

 Kemi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kemi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 تصاویر: قدرت صیدی نژاد -

۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۸

 

[ یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388 ] [ 3:26 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

..............................

 

بگذار دلم آرامش خود را باز شناسد!

و در آغوش سبزه بخوابد.

...................

.............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

* تصاوير: قدرت صيدي ن‍ژاد - سوم اردیبهشت امسال، دینارکوه آبدانان-

منطقه ی "چه سێوزی دینارکوه"

( Dînarkö – Çeséwzî )

آبدانان – دینارکوه  Abdanan - Dînarkö

 

 

[ چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 ] [ 7:45 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

برای رُستم منش شهر و قبیله، پسر عموی از دست رفته،"مَلِکییاسمی"{رضا یاسمی} عزیز. شخصی که به خاطر منش پهلوانی و اخلاقنیکویش، شرم، پاکی، دلاوری و انسان دوستی اش، بی نظیر بود. او با کوچ و سفر ابدی خود، فامیل و قبیله و دوستانش را در ماتم فرو برد. اما خاطرهی شیرین اش و نیز رفتار و گفتار و کردار نیکوی اش او را جاودانه کرد.

 

Vi fiday tîp i Kurdivarît bam

 

ڤ فدای تیپه کورده ڤاریت بام

 

fiday izîzi éw nazarît bam

 

فدای ئزیزی ئێو نازاریت بام

 

Fiday birrnew i vi new desit bam

 

فدای بڕنه وه ڤ نه و ده ست بام

 

fiday arizû new qefesit bam

 

فدای ئارزوو نه و  قه فه ست بام

 

Xêyallit rûşnay şéwéyl i tarim

 

خێالت رووشنای شێوه یله تارم

 

birań şîrîn i new îl dêyarim

 

براڼ شیرینه نه و ئیل دێارم

 

Ij qidîm mallgel ö ij mallgel i nû

 

ئژ قدیم ماڵگه ل وێ ئژ ماڵگه له نوو

 

Serdeşt, şêyakö, ij teń i Tewpû

 

سه ر ده شت، سێاکوێ ئژ ته ڼه  ته وپوو

 

Deń i hivar ö şîvas ö rû-rrû

 

دهڼه هڤار وێ شیڤاس وێ روو ڕوو

 

Birań i delîr “ Millikî ” he kû

 

براڼه ده لیر، "ملکی" هه کوو

 

 

.................................................................................................

 

...شعری به زبان فارسی برای این عزیز...

 

رُستم قبیله

 

از سیاکوه و سردشت

                           

                              گذشت

 

و در بهارمالگه ی* دینارکوه

 

برای همیشه

               

               فرود آمد.

 

و پژواک شلیک تفنگ اش

 

جاودانه شد

 

در دره و کوهستان.    

 

........................................................................................................

 

*بهارمالگه در زبان کوردی(کُردی)، به معنی منزلگاه بهاری عشایر می باشد.

 

[ دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 ] [ 8:39 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چنان مستم از عشق

 

که خدا حتا،

 

پروازم را نمی شناسد.

 

محو شکوه آفرینش

 

در واپسین دَم بودن.

 

بگذار دلم آرامش خود را باز شناسد

 

و در آغوش سبزه بخوابد.

 

به آن بود

 

          که خود را فدا کنم

 

در راهی

 

           که آغازی ست برای بودنی دیگر.

 

              * * *

 

آه، دره های بی نام و نشان!

 

پرتو مهر

 

در کجا می درخشد؟

 

در کدامین سرزمین؟

........................................................

 

توضیح: عکس بالای این شعر، مربوط به تنگه یا دره ی Newkûll در دامنه ی  Dînarkö – Abdanan ( دینارکوه آبدانان) می باشد.

 

[ شنبه یازدهم آبان 1387 ] [ 6:34 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بنگر!

 

 به آن تک درخت

                     بر تپه ی سبز

 

زیر آن

 

عشق آرمیده است

 

کودکی*،

 

بر شاخه اش

               می کند تاب بازی

 

رؤیا،

 

در آنجا می گرید

 

و من نیز .

 

 ................................................ 

* کودکی: زمان و دوران کودکی

 

[ شنبه بیستم مهر 1387 ] [ 5:17 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

فردا كجا خواهم رفت ؟

همين دور و برها

سنگي بزرگ را

در آغوش خواهم گرفت و

                              خواهم گريست .

در سبزه زار ،

زيبايي و پوچي را

                     خواهم بوييد

 

و گلبرگ هاي گُلي را

برگ به برگ

              خواهم كند .

در شيب ملايم كوه

خواهم دويد

در برابر درخت بلوت

                        خواهم ايستاد

و خاطره هايم را

                   خواهم گريست .

 

[ دوشنبه هفدهم تیر 1387 ] [ 2:59 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
این عکس دربهارسال گذشته توسط دوست ارجمندم عارف مرادی و به اتفاق هم ،  در منطقه ی  ورگر- چلالی ( چڵاڵی-Vergerr – Çillallî) گرفته شده است .  یک عکس رؤیایی و بی نظیر .                                

 

 

 

 

[ شنبه سی و یکم فروردین 1387 ] [ 8:31 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

خاطره هايم را گم كرده ام

                              

                                در پس مه

 

آرزوهايم آنچنان پيدا

                  

                        كه در پس مه

 

آرمان ام بزرگ

 

اما

 

در پس مه

 

و هنوز من

 

با دلهره هاي هميشه گي

 

                             ايستاده ام سخت

 

به اميد آن خورشيد .

 

[ پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 ] [ 6:35 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

من متولد ماه مهر ........................................ واينجا سرزمين من است . زادگاه من با

 

تمام خاطرات  شيرين .

.................................................................................................

 

 

 

درود

 

ای مهر بنفش

                ايزد رهايی . 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ یکشنبه پانزدهم مهر 1386 ] [ 0:17 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

برای پسرعموی از دست رفته ، صادق عزيز .

........................................................

 

 

به يكباره ريخت پاييز

                         

                          در باغ دلت

 

پژمرد عشق و

 

همه رؤيا

 

           خيال های كودكی

 

           اميدهای نوجواني

 

و آرزوهای شيرين .

 

آه ، نوبهار من !

 

چه گونه خزانت دريافت ؟

 

           ***

 

قاصدك های زمين پدری

 

سراغت گرفتند

 

بلوت پير ،

 

با خيال خش خش گام های تو،

 

هر لحظه

           مي پرد از خواب .

 

تو را چشم در راه اند

             

                          خوشه های گندم

 

اما تو

 

تنها لبخند می زنی

 

در قاب عكس .

 

               ***

 

ای كاش

 

 افسانه نبود

 

              جاودانه گی

 

ای كاش افسانه نبود .

 

كجا خواهمت ديد

 

به فصل بهار ؟؟؟

 

[ یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ] [ 3:13 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

برای پدر مهربان و دلسوزم ............

ای سپيد سوار آشنای قبيله

 

تو را از یاد نخواهند بُرد

 

سواران سردشت و

 

مردان كوه

 

و نيز درختان بلوط

 

-         كه در خاطره هايشان خواهند گريست -

 

و تو در خاطره های قبيله خواهي ماند .....

 

 

از همه دوستان ارجمندی كه ابراز همدردی نمودند سپاسگزارم .

 

[ یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386 ] [ 1:58 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]
 

تقديم به دوست گرامی ، مريم Maryam .

 

 عكس از منطقه ی ورگرVergerr  (Sertewir-Çillallî  ) آبدانان ، توسط دوست

 

عزیزكاك عارف گرفته شده است .(بهار امسال)




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[ دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386 ] [ 9:31 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

چشم در چشم

 

                نگاه در نگاه

 

اما چه زيركانه می خنديد بر من

                                   

                                        عشق !

 

_ ومن نيز خنده ام گرفت _

 

برخاستم

 

           بیخود از خود

 

در آويختم  با

 

               آهنگ و ترانه

 

به رقص آمدم با او

 

پايكوبان

 

بوسه ها  بر سبزه و

 

                        فرياد در دره  و كوه

 

سرا پای همه

 

               دلبر و شكوه

 

ميان جنگل

 

رقص، فرياد

                آواز

                      رقص،

 

آواز در آوازِ فاخته

 

كه دوستت دارم.

 

آه ، گندم زارِ فروردين !

 

پريشانی ام را چه می كُنی ؟

 

 

[ یکشنبه دوم اردیبهشت 1386 ] [ 4:56 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

برای عشق زيبايم كه از دست رفت........سال ها.......

 

در اين بلوت زار

                    به خاكم بسپاريد!

 

كه ازين مهربان زاده گشتم و

 

دل باختۀ اين مهرم .

 

بُردباری ام هديۀ او بود

                        عشق و محزونی

                        و رؤيايم .

 

من راز شعر و زيستن

 

و راز دل فريبی آن سبزه روی را

 

در بلوت يافتم

 

كه هنوز هم فرو می ريزد قلبم

                                     با خاطره اش

 

و گم می شوم

                در

                  حسی

                         مبهم .

 

در اين بلوت زار

                    به خاكم بسپاريد !

 

چهره ام را

 

با سبز و زردِ  برگ ها بپوشانيد !

 

می خواهم هميشه به خوابشان بينم .

 

دوستان !

 

مرگ ام را جشنی به پا داريد

 

آن جا كه آرزوهايم آرميده اند ،

 

آن جا كه آرزوهايم را بارها گريسته ام .

 

بر خاكم نهالی بكاريد !

 

می خواهم اين بار

 

عاشقانه تر برخيزم .

 

می خواهم آوای سُرنا

 

در سكوت بلوت زار

                         بپيچد

 

تا روانم را

 

به رقصی طرب ناك وادارد .

 

     ***

[ سه شنبه بیست و یکم فروردین 1386 ] [ 6:51 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

 

من هنوز كودكم مادر !

 

كودكی بزرگ سال

 

مغموم و عاشق

 

و گاهی بازيگوش

 

-        ديگرگونه و....آه......قلبم چه سنگين ست!-

 

و اما

 

تو ديگر نمی خوانی

                       

                        لالايی برای من!

 

با رقص برگ های بلوت ،

 

در فاصلۀ درختان و زمين

 

به فصل خيال انگيز پاييز .

 

افسوس مادر!

 

خاطراتم همه مبهم ،

 

آرزوهايم عجيب !

 

سرم را بگذار به دامانت

 

من هنوز كودكم مادر!

 

        ***

[ دوشنبه بیستم فروردین 1386 ] [ 5:59 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

 

اين شعر را به كُردی ناصرعالی گفته بودم كه به دليل طولاني بودن،دراينجا 

 

ترجمۀ آنرا می نويسم . احتمالاً در آينده اصل آنرا نيز بنويسم . به خاطر طبيعت

 

 دوستی ِِ همشهری گرامی  saاين شعر را به ايشان تقديم می كنم .(اين شعر

 

 درنخستين ساعت های سال نو گفته شده است).

 

بگذار تا براي كودكی ام  بگريم !

 

آنگاه كه آغوش مادر،

 

خود گاهواره ای بود از آرامش

 

و خواهرم

           پری قصه ها و متل ها

 

كه به سبزه و چشمه

 

و گُلزارم می بُرد

 

بر سرش تاجی از گُل هاي فروردين،

 

به گردن من قطاری از گُل

 

آبی

    سپيد

          سرخ

 

و نيز زرد و بنفش .

 

آه، بگذار بگريم !

 

چه زيبا بود

 

نادانی و بی خبری

 

و آرامش كفشدوزك ها.

 

خورشيد،سبزه،گُل

 

جمله مست و آرام

                       در چُرت نيمروز .

 

آه، بگذار برای كودكی ام بگريم !

 

ديگر

 

خواهرم ترانه نمی خواند

 

                              در بلوت زار

قلب ام كوچك

 

                 نيست دگر

تا بتپد آرام و

 

به آسانی درآيم به بازی

 

نی سواری

 

تاب بازی

 

دويدن تا سر تپه

 

جست و خيزهاي كودكانه

 

و بوسيدن بره ها .

 

آه، بگذار بگريم !

 

دل من،

 

نه كوچك

          نه سبُك

 

نيست ديگر

 

تا بياسايد

 

با ترانه هاي خواهرم،

 

زمزمه های مادرم

 

و آوای مشك مادر

 

                       در بهاری صبح گاه ديناركوه

 

و دل ام بخندد كودكانه

 

در نوای شمشال* برادرم

 

و گاهی صدای تفنگ اش به دره

 

و ديگر پيدا نيست از دور

 

پدرم سوار بر اسب .

 

آه، بگذار بگريم به سان كودكی خُرد !

 

آوای "كپی كچی"** ، به رؤيايم نمی برد.

 

_اينگونه چرا گشته ام من؟!_

 

بوی برگ های خيس بلوت

 

و ريزدانه های باران شب

 

                              به زير سياه چادر

 

                              به صورتم

 

همچو آرامش لالايی مادر بود .

 

_قلب كوچك ام ، آه كه چه گونه می تپيد _

 

بگذار تا برای كودكی ام بگريم !

 

                   ***

 

*شمشال: سازی كُردی كه فلزی و از سازهای باديست.آوايی بسيار دلنشين دارد.

 

** کپی کچی: فاخته

    [ سه شنبه هفتم فروردین 1386 ] [ 6:17 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

     

     

    فريادم را شكوه  سُرناها  نمی دانند

     

    چيزی بايد بشكفد

     

    تا زمستان را

     

                    به خواب خود هشدار دهد 

     

    فريادم بيهوده نيست .

     

     

     

    [ جمعه یازدهم اسفند 1385 ] [ 5:36 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

    تقديم به پرنس و سيندرلا

    ..............................

    تو!

     

    رقاصه ی نسيم و بركه ،

                                 ماه!

    تو كه پريان را

     

                     به تعظيم  وامی داری

     

    بهانه ی بودن من!

     

    تو رؤيايی

     

    چو آوای فاخته در بلوت زار

     

    همچو رقص

                   نسيم و گندم زار

     

    مثل وهم  بيشه و

     

                       رود و چشمه سار .

     

    تو!

     

    رقاصه ی  نسيم و بركه ،

                                   ماه!.........

     

     

    [ سه شنبه شانزدهم آبان 1385 ] [ 1:50 قبل از ظهر ] [ Kava کاوا ]

    بيا با من

    معنا كنيم رودخا نه ها

     

    ببوسيم سبزه زاران

     

    در آغوش كشيم جمله درختان و

     

    فرا خوانيم

     

                خداوند را به جنگ

     

                بتارانيم اهريمن

     

    و خود تنها خدا شويم

     

    زيبا ترين زيبا .

     

    بيا با من

     

    بخنديم بر بيهوده گان

     

    بر بسياران

     

    درآييم به رقص

     

    با نسيم و آبشار ،

     

    رعد و باران

     

    با كوه و درخت و

     

                       چشمه ساران .

    [ شنبه ششم آبان 1385 ] [ 1:56 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

     

     آه

     

    اگر توانی بود

     

    تا بال های پروانه را

                             به خواب بینم!

     

    چه زیبا می گریخت

     

    پرتو زیبایی

     

    که خورشید را

                     هزاران بار

                                   خوانده بود!

     

     

    و نقش پلیدی ها را

     

    با خود نداشت هرگز!

     

    می توانم

     

    بپوشانم

     

    چهره ی تراژدی خود را

     

    برای تو ای افتخار پرناز برابری!

     

    من هجوم نقش دار انسان را

     

    چگونه باید ببخشایم

     

    تا نیرنگی هرگز

     

    نتواند

     

    فریبم دهد؟!

     

    آه

     

     اگر شناور می شدم

     

    در اقیانوسی ملتهب

                            برای آزادی!

                        

                            ***

    [ شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 ] [ 6:13 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

     

    افسوس

     

    چه مانده است براي من؟

     

    تنها لبخند تو

     

    و تصويري از چشمان زيبايت

     

    مانده‌ام من، اكنون

     

    با غروري قديمي

     

                    عشقي قديمي

     

    و خيال تو.

     

    مانده‌ام با

     

               دلتنگي‌هايم

     

    پاييز جواني بي بازگشت و

     

                               اندوه ژرفم

     

    اندوه عمر بر باد شده.

     

    مانده‌ام با چشماني

     

                     كه هرگز نگريستند

     

    اما فرو دادند

     

    اندوه را به ژرفنا

     

    به ژرفناي بي‌گناه خويش

     

    تا درون انباشته شود از

     

                                  غمي سنگين.

     

    به ياد تو

     

                جواني

     

                       شرم و بي‌گناهي

     

    اين ست ترانه‌ي من.

     

    مانده‌ام اكنون

     

    در فصلي سرد

     

     دارستاني بي‌برگ

     

                      با برف زمستان

     

    بي‌آنكه

     

    در پي اش بهاري باشد.

     

    مغموم،

     

    چنانم كه نفرين شدگان

     

    گويا تقدير

     

             درست آمد

     

    اما تنها براي من.

     

    دلم مي‌خواهد

     

    بتوانم بگريم

     

    اما

     

    نه براي تو

     

    بلكه تنها

     

    براي بي‌گناهي خويش.

     

     

     

    [ چهارشنبه سوم اسفند 1384 ] [ 6:22 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]

     

    آشيانه‌اي براي خود ساخته‌بودم

     

    از جنس رنج

     

    از جنس عشق

     

    از جنس بت

     

    كه مهر ورزي برايم زندگي بود

     

    ديگر گونه و رخشان

     

    -تو مرا چه مي‌نامي؟-

     

    من از عشق

     

    تنديسي ساختم

     

                            تا هميشه بپرستمش

     

    - دنبال چه مي‌گشتم؟-

     

    پاييز خود جشني بود باشكوه

     

    و هرگز بهار را در خور عشق نمي ديدم

     

    كه مهر از مهر زاده مي‌گشت.

     

     

     

    [ یکشنبه بیست و سوم بهمن 1384 ] [ 5:0 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]
    در سکوت دره گریستم

    بی تو

    بر نرمه ون۱ ملول سر ساییدم و

                                            بوسه زدم

                                              بر اندوه برگ های فرو ریخته

    بی تو شب ها

    در برکه و ماه

                  گریستم.

             ***

    ۱ درخت بنه در زبان کردی 

    [ سه شنبه یازدهم بهمن 1384 ] [ 5:53 بعد از ظهر ] [ Kava کاوا ]
    .: Weblog Themes By Pichak :.

    درباره وبلاگ

    با سلام و درود

    توضیح کلی:

    در اين وبلاگ، شعرهايي را كه سروده ي خودم هستند نوشته مي شوند. براي علاقه مندان به طبيعت و معرفي طبيعت آبدانان، تصاويري گوناگون و از فصل هاي مختلف سال در وبلاگ گذاشته مي شود.
    لینک های مفید

  • دانلود فیلم
  • قالب وبلاگ